Kriz aldı başını gidiyor bu günlerde. İşten çıkarma haberleri , fabrikaların üretim durdurması , kapanan iş yerleri , zamlar , evsiz kalanlar, borçlar,bitmek bilmeyen sorunlar...Ülkemizde zaten doğru düzgün bir yaşam standartı , işçi memnuniyeti , sosyal devlet anlayışı ya da ekonomik memnuniyet yoktu bütün bunlar da üzerine baharat oldu , kriz tadından yenmez duruma geldi. Milyoner olmayan herkes hayatı sürdürme derdine düşerken , diğerleri kabaran banka hesaplarının azalmasından korktu , çalışana yüklendi. Zengin hala zenginliğini korurken , fakir her zamanki Türkiye gerçeği daha da fakir düşmeye başladı..
Otomotiv sektöründe çalışan bir arkadaşım,düşen üretime ,azalan vardiyaya göre işçi çıkarmalarını hesaplıyordu. Hesap kitap bitti mavi yaka çıkartıldı. Kurbanlık koyunların sayısını hesaplayan arkadaşıma , sizin de işten çıkarılma tehlikeniz var yazısı ulaştı... Koyunları kasaba teslim eden , tıpış tıpış kendi vaktinin gelmesini bekleyecek duruma geldi. Düşünüyorum da acaba büyük sahipler bir gün kendilerinin de bıçağını biler mi?Bıçağı kasabın eline verir mi? Bir gün kendi kelleleri tehlikeye düştüğünde kasaplık duruma düşürenlerin celladı olabilmek mi akıllarına gelir? geleceğini sanmıyorum...nasılsa kriz psikolojik..psikolojimiz düzelsin , kan akıtmak iyidir deyip alınlarına parmak basarlar belki de kanlı kanlı...
